Last Day

Haiz.. last day na namin magkasama ng mahal ko and I'm off to work na bukas... nakakalungkot man isipin .. pero ganun talaga eh.. we have to do this for ourselves and for our future na rin... Ang pagmamahal, kapag hindi mo nilagyan ng kahulugan, madaling mawala lang na parang bula, kaya naman ang daming hindi nagtatagal na relasyon diyan, paano... hindi man lng nila binibigyan ng effort ang kung ano ang meron sila.

Kapag nagmahal ka, sa una akala mo wala lang... pakiramdam mo ang buhay mo sa araw araw ay pareho lng nung wala at meron kang boyfriend... but as things grow and as u move on with ur life eh hindi mo napapansin na habang tumtagal, lumalalim ang pagsasama ninyo, but that doesn't mean na kilala nio na ang isa't isa.. it just like standing on a wet cement.. the feeling are stagnant and parang walang pagbabago since you've stepped in sa wet cemment na un, but unknowingly lumalalim na pala ito at tumitibay and the next thing you know is that your stuck in it and kahit anong gawin mong kawala.. ang hirap ng umalis... 'coz uve stayed long enough for the wet cement to hold you down and steady.... Nakakatuwa on one part na sa panahon ngayon there is still u can say "Not perfect, but just right"... parang si Mark... he's not perfect, not even close to that but when I'm with him, parang there is magic na parang lahat tama and at the end of the day that I even question myself kung bakit siya? I just now simply smile and say... "kasi nga mahal ko siya.. kaya ganun".

Going 4 yrs na kami, 2009 ang target namin to get marry ... this work (hopefylly) ay makakapag bigay linaw kung magiging maganda ba ang pasok ng 2009 sa aming 2. For 2008 has not been that good to us for lots of troubles we've been gone through... but then still together we have surpass it all... and I'm happy to say that we're pushing to 4 yrs on 2009 and going steady for that year...

Ngayon ang huling araw na kami ay magkakasama sa araw-araw at bukas ang simula ng panibagong buhay para sa kanya, para sa amin... lalo na para sa akin... eto na un! the moment we've been waiting for... ^_6 I just hope i'll do good at this time and I wish to make it through day by day without him by my side... I'll be missing him for sure...

By cuttie_pinky18 at 2008-01-04

Forget About Me

Hmm
Whoaaa
Oohhh
Yeahh

You said it wasn't
Gonna be like
It was before
Then it happened again
Pushing me back
Out the door
Thought it would be
For real this time
Love me forget
About the signs
So now what do I do
Now, that I know
That we're through

Wish that I
Could move on
Can't let go
It's too strong
Just like that
And then you're gone
Is this how
You wanted it to be
Everything you had to say
Sent the tears
Right down my face
Now I'm trying to escape
The misery

[Chorus:]
Why don't you love me
The way I loved you
It feels so crazy
Cause I dunno
What I did to you
If you're gonna hurt me
Then do it quickly
Cause I'm tired of cryin'
If you don't wanna
Stick around
Then, baby
Forget about me

Too late, sorry
I didn't even
Have the chance
You said you were happy
Baby
I don't understand
Gave you everything
You asked for
And was ready
To give you a lot more
I would've given
The world
Right in the palm
Of your hand

Wish that I
Could move on
Can't let go
It's too strong
Just like that
And then you're gone
Is this how
You wanted it to be
Everything you had to say
Sent the tears
Right down my face
Now I'm trying to escape
The misery

[Chorus]

Boy
My heart was true
And that you can't deny
Don't be a fool
And walk away
From all the lies
It's up to you
Cause heaven knows
I've tried
Tell me
You're still in love
Yeahhhh
Ohh

[Chorus]

Forget about me
I really loved you...

"Sad to Belong"

Minsan darating ka talaga sa moment of truth na bigla ka na lang mapapaisip kung ok pa ba ang ginagawa mo, kung sobra na, kung may nassaktan ka na or baka yung ginagawa mo na akala mong tama ay mali na pala... Kailan nga ba natin masasabi na tama na, ayaw na natin at dapat na tayong sumunod sa kung ano ang gusto ng nakararami.

Sa lahat ng pinag-daanan ko hindi ko na rin alam kung ano ang paniniwalaan ko at kung ano ang dapat na patuloy ko pa rin gawin, minsan pati ang pagmamahal pinagdududahan ko na... It is just to say na, para pa saan ang pagkakaibigan kung lahat pwede naman maging sweet... like what others say... "your friends will always be the sweetest thing that will happen in your life" kasi sila naman talaga ang lagi natin karamay sa lahat ng problema natin, may maitulong man sila or wala ok lang basta nasabi mo kung ano ang nararamdaman mo.. masaya ka man or hinde, naiiyak or gusto lang tumawa. Ang lagi nilang sambit, makakahanap ka ng panibagong boyfriend pero hindi ang bagong kaibigan na masasandalan.

Para saan ba ang pagkakaroon ng boyfriend? kung nandiyan naman ang ating mga kaibigan... Ang kaibigan hindi ka paiiyakin, umiyak ka man sa konting kwentuhan sa susunod na araw ok na kayo agad kasi wala lang yun... then you'll realize the next morning he will still be your good old friend kahit ano pa ang sabihin ng iba.. pero ang boyfriend kapag nag-away kayo panigurado kinabukasan 50/50 na lang ang tiyansa na kayo pa rin sa susunod na paggising mo. Hindi mo nga masabi sa boyfriend mo na may bago kang crush kasi hindi na pwede yun, hindi mo rin masabi sa kanya kapag may nakikita kang gwapo sa paligid mo.. unlike kapag friend mo pwede ka pang makipag-pustahan kung gwapo ba siya or hinde or pasado ba siya sa mga standards mo or hindi with the rate of 1-10... hindi mo rin naman masasabi na kapag may boyfriend ka may maghahatid sa'yo at may manlilibre at the same time ng pamasahe and food for everyday kasi you'll always find a friend na pwedeng manlibre sa'yo even before you open your mouth and say it to him, kusang binibigay hindi kasama sa listahan ng utang... ok lang din kung may regalo ka or wala sa lahat ng occasion, mas lagi ngang present ang mga kaibigan mo sa lahat ng occasion sa buhay mo eh compare sa isang boyfriend na pre-occupied kasi ang daming responsibilities na ang laging dahilan is para sa future ninyo. Ang pagkakaibigan hindi mo kailanman maisip kung hanggang kailan kaya ang pagkakaibigan namin? kasi sa pagkakaibigan laging masaya kasi parang school lang at bahay yan, mas matagal ka pang nasa school kesa sa bahay kaya mas masaya kang nasa school ka kaysa sa bahay.

Ano ba ang dahilan natin para magkaron ng kasama at magpakasal for better or for worst? kung siguro uso ang kasal sa magkakaibigan, ang dami na natin asawa at tiyak may away man masaya pa rin kasi walang issue ng agawan, selos at kung ano ano pa... walang feeling of depression kung tatanungin mo ang isang magkaibigan, walang bitterness kung makikita mo siyang may kasamang iba kasi magkaibigan lang kayo. Sa buhay ng tao, ano ba talaga ang mas matimbang? kaibigan o ka-ibigan?

Ang gulo nga naman ng buhay ng isang tao noh, siguro nga ito yung patotoo na "man can never live with bread alone" and that "no man is an island". Hindi talaga tayo makukuntento sa kung ano ang meron tayo, gusto natin na hindi na ito maagaw ng iba at tayo lang ang magiging special para sa kanila, kaya nga natin sila pinapakasalan eh para isecure yung future natin na may makakasama tayo habambuhay.. higit pa sa kaibigan, higit pa sa masasandalan... kahit na nasasaktan tayo, handa naman tayong magsacrifice para sa pinili natin na alam natin na ikaliligaya natin at ikakakuntento ng buhay natin.

One day... you'll end up asking kung "What if...?" then you'll say "sorry, sad to say... but I'm already belong to"....

"We can only live life once, so live life to the fullest... take no regrets and just be happy with whaterver outcome you may get... yes you may fail, but bring this with you always to have a better and stronger foundation in facing life's conciquences. Life is not a matter of chance but its a matter of your choice. Be who you want to be, be truthful to wat you see".

Emptiness...

By cuttie_pinky18 at 2008-01-04

Wala na naman akong makausap, siguro kung makakahanap ako ng isang tao na pwedeng makinig sa lahat ng nararamdaman ko ngayon at ipapaliwanag kung saan na tutungo ang buhay ko kahit paano magiging masaya akoh... sa thursday kung matutuloy man kami sana mahawi ng tubig tapos maiiwan ko na yun dun tapos magiging masaya na akoh... after nun maliligo ako ako sa c.r magsasabon... hmmm siguro isang oras ako tatagl doon... hahaha...

Wala na naman akong kausap at makausap... hindi naman kita makausap sa mga bagay na seryoso kasi ang gusto mo laging masaya,laging walang problema yung walang iiyak... eh ako.. para akong drum na unti unting napupuno na.. tapos umaapaw kaya ako lumuluha, un lang naman ang magagawa ko eh.Umiyak... umiyak ng umiyak hanggang sa wala ng luha na iiyak sa mga mata ko,.... siguro nga hanggang mamatay ako umiiyak na akoh...

Binasa mo nga yung message ko sa friendster... pero as expected wala na naman akong narinig from you na explanation... balewala kahit na mapudpud pa daliri ko kakapadala ng message sa'yo... ayun naglaro ka na naman... habang ako eto patay na yung kaluluwa ko...

Ngayon.. wala na akong laman... bukas parang robot na lang ako na gagalaw kung ano man ang dapat na igalaw ng isang normal.. makikiayon sa lahat ng kanilang kagustuhan,hindi iiyak kahit na nasasaktan dahil wala na akong nararamdaman... bukas sana.... sana ako ay wala na...

By cuttie_pinky18 at 2008-01-04